و ايضا در بصاير الدرجات از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه روزى من در عقب پدر بزرگوار خود بودم و آن حضرت بر استرى سوار بود و آن استر رم خورد و در اينوقت شخصى پيدا شد كه در گردن او زنجيرى بود و شخصى سر زنجير را داشته او را ميكشيد و از صداى زنجير ، استر حضرت رم خورد پس آن شيخ گفت « يا على بن الحسين اسقنى » و آن شخص كه زنجير او را مىكشيد گفت « لا تسقه لا سقاه اللَّه » و بعد ازين حضرت فرمود كه « و كان الشيخ معاوية » و ازين حديث معلوم شد كه مراد از رجل در حديث سابق كه فرمود « اذ جاء رجل فى عنقه سلسلة » معويه است و على بن ابراهيم روايت كرده كه آيهء « وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ » تا آخر در شأن معويه نازل شده إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ بدرستى كه او بود در دنيا كه ايمان نمىآورد بخداى بزرگ وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ و تحريض نميكرد مردمان را بر طعام دادن درويش على بن ابراهيم فرمود كه مراد از طعام حقوق آل محمد است كه غاصبان حق غصب آن كرده‌اند و چون اقبح عقايد كفر و اشنع رذائل بخل و غصب حق است بنا بر اين اين دو امر تخصيص بذكر يافت فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ پس نيست مر او را امروز اينجا خويشى كه رعايت و حمايت او كند وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ و نيست طعامى مر او را مگر از عرق كفار چنانچه على بن ابراهيم تصريح كرده و مراد از عرق كفار چيزهاى كثيف است كه از ابدان كفار جدا مىشود از خون و ريم و غير آن لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ نميخورند آن را مگر گناهكاران يعنى مشركان و منافقان كه از حق بسوى باطل ميروند [ سوره الحاقة ( 69 ) : آيات 38 تا 43 ] فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ ( 38 ) وَ ما لا تُبْصِرُونَ ( 39 ) إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ( 40 ) وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلاً ما تُؤْمِنُونَ ( 41 ) وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ ( 42 ) تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 43 )